GPON ۱۳۹۷-۲-۲۰ ۱۳:۲۸:۲۰ +۰۴:۳۰

فناوری GPON

( PON (Passive Optical Network

PON ها شبکه های  کوتاه برد فیبر نوری  هستند که برای مصارف ارائه اینترنت ، voIP و ارئه خدمات تلویزیونی مورد استفاده قرار می گیرند . همچنین در مصارف اتصالات زیر ساخت در basestation  های سلولی ، در wifi hotspot  و در DAS  (سیستم آنتن های توزیع شده ) نیز مورد استفاده قرار می گیرند.

PON یک شبکه فیبر نوری است که به جای تجهیزات Active  مثل repeaters  و   shaping circuits و amplifiers  از تجهیزات Passive  مانند splitter  ها و  combinerها استفاده می کنند .

محدوده پوشش یک شبکه PON  حدود ۲۰ کیلومتر است در حالی که محدوده پوشش یک شبکه Active Optical Network یا AON حدود ۱۰۰ کیلومتر است .

نمونه های PON

نمونه هایی که در تمام مسیر سرویس دهنده تا سرویس گیرنده از فیبر نوری استفاده می کنند

  • FTTH
  • FTTP
  • FTTB

نمونه هایی که برای کاهش هزینه در تمام مسیر سرویس دهنده تا سرویس گیرنده از فیبر نوری استفاده نمی کنند .

  • FTTC
  • FTTN

پیکربندی PON

  • OLT
    PON  به صورت یک شبکه point to multipoint  است که در آن یک OLT یا   Optical Line Terminal   سرویس های مورد نظر را برای ۶ تا ۱۲۸ مشتری به ازای یک فیبر نوری می فرستد.
  • ONU
    (Optical network unit)ONU   یک دستگاهی است که با یک ترمینال شبکه نوری  به نام ONT ارتباط بر قرار می کند که PON را به Wireless  router  ، Computer   ، تلفن و یا تلویزیون  منتقل می کند.
  • ONT
    دستگاهی که ارتباط ONU  را با  Wireless router  و Computer  و غیره فراهم می کند.
  • Optical splitters
    در PON  ، اسپلیتر های فیبر نوری (Optical Splitters) دستگاه هایی هستند که یک تک سیگنال نوری را به چند قسمت برابر و با قدرت ضعیف تر تقسیم و بین کاربران توزیع می کنند.

در روش اصلی عملیات برای توزیع downstream  در یک طول موج نوری از OLT  به  ONU یا ONT همه دریافت کنندگان داده های یکسانی را دریافت می کنند و این وطیفه ONU است که داده های هدفمند هر کاربر را تشخیص دهد.

برای توزیع upstream  از  ONU  به OLT  از تکنولوژی  TDM یا Time Division Multiplex   استفاده می شود که در آن هر کاربر یک بازده طملنی بر روی طول موج های مختلف نور اختصاص داده است  که در آن splitter  ها به عنوان power combiner  عمل می کنند.

مخابره ای upstream  به صورت تصادفی بر اساس نیاز کاربران صورت می گیرد که بر حسب نیاز یک slot به کاربر اختصاص می دهد.

به دلیل اینکه روش TDM  شامل چند کاربر بر روی تک سیستم انتقال است نرخ داده upstream  همیشه کند تر از downstream  است.

GPON

در اواخر سال ۱۹۹۰  اتحادیه بین المللی مخابرات استاندارد APON  را معرفی کرد که برای انتقال بسته های اطلاعاتی در مسافت طولانی از حالت ATM یا   Asynchronous Transfer Mode  استفاده می کرد.

بعد از آن استاندارد BPON  معرفی شد که در DOWNSTREAM  سرعت ۶۲۲mbits/s  و در upstream   سرعت ۱۵۵mbits/s  را ارائه می داد.

استاندارد بعدی GPON  یا Gigabit PON نام داشت که سرعت ۴۸۲Gbits/s  در downstream  و ۱٫۲۴۴Gbits/s  در upstream را ارائه می داد.

در حالی که هرONU، از تمام نرخ downstream  ۲٫۴۸۸ Gbits/s استفاده می کند ، GPON با استفاده از یک تقسیم زمان دسترسی چندگانه  uses a time division multiple access یا  TDMA، بازده زمانی خاص به هر کاربر اختصاص می دهد. این تقسیم پهنای باند به طوری است که سهم هر کاربر کسری از ۱۰۰ Mbits/s می شود.

هر فیبر به ۳۲ تا ۶۴ کاربر سرویس ارائه می دهد که در برخی سیستم ها تاد ۱۲۸ کاربر افزایش می یابد.

GPON  از یک روش کپسوله برای حمل پروتکل ها استفاده می کند که می تواند Ethernet, IP, TCP, UDP, T1/E1, video, VoIP یا پروتکل های دیگری که به عنوان انتقال داده نامیده می شوند را کپسوله  نماید.

آخرین نسخه از GPON یک نسخه ۱۰ گیگابیت به نام XGPON  است در حالی که تقاضا برای ویدیو و خدمات تلویزیونی افزایش یافته نیاز به اداره کردن داده های عظیم ویدیو با کیفیت بالا افزایش یافته که XGPON  از پس آن بر می آید.

X