Datacenter virtualization

شامل ویندوزهایی که باید مجازی‌سازی شوند(مثل ویندوز سرور)است.

(بالاترین مرحله VMware certification که ویژه متخصصین طراحی در این حوزه است)

Desktop virtualization

در بخش endpoint computing و clients، آموزش مبتنی بر تجمیع سیستمها و بار پردازشی مشکل‌ساز، شامل مجازی‌سازی قطعات سخت افزاری و نیروی کار، و همچنین انتقال تمامی پردازش­ها به سرور است که در نهایت منجر به کاهش هزینه‌ها در طولانی مدت می­شود.

در این دوره آموزشی هم در خصوص انتقال بهینه منابع به سیستم ها و نحوه کانفیگ کردن ویندوز به صورتی که با کمینه توان ram و cpu، بهترین عملکرد را داشته باشد، صورت می­گیرد.

به عنوان مثال، در خصوص کاربرانی که نیازمند استفاده از نرم افزارهای قدرتمند (پردازش بالا همچون  ۳ dmaxو…) و منابع بالایی هستند، نیاز بر این است که منابع در چارچوب سرور به این کاربران اختصاص یابد.

Network virtualization

 در این مورد، نیاز بر این است که دیوایس های شبکه را کاهش دهیم (مواردی همچون distribution وcoreو …)

لایه های شبکه:

Core : بخش اصلی که وظیفه آن ارسال ترافیک از طریق اینترنت است (شامل سوئیچ، روتر و فایروال)

Distribution : تدوین سیاست های لایه­های پایین تر از  core

Access :  در این بخش صرفا بخش ارتباط (connectivity) برقرار می­شود؛ همانند سوئیچ ۲۹۶۰ که وظیقه آن برقراری ارتباط برای کاربران است و انجام کارهای قابل توجهی همچون  port security را ممکن می­سازد.

در دوره network دو لایه core و distribution به شکل نرم افزاری و شبیه سازی شده در دنیای مجازی ساخته می­شوند.

در لایه access امکان انجام این عملیات به دلیل نیاز به برقراری ارتباط کابلی نیست؛ اما در لایه­های بالاتر با امکان مجازی سازی، مقدار قابل توجهی از هزینه ها کاسته می­شود.

 برای مثال، هزینه سوئیچ های nexuse  بسیار زیاد و خرید آنها در این مورد تا حدودی غیر منطقی است؛ برای حل این مشکل می­توان با تهیه appliance آن به صورت نرم­افزاری، حجم ترافیک را از روی آن برداشت.

Cloud management virtualization

در این بخش، موضوع متفاوت و هدف فراتر از سرویس دهی و به سمت فروش و تجاری سازی شدن می­رود.

با انتخاب سرورهای قوی، راه اندازی یک دیتا سنتر و بالابردن اثر آن تا حد ممکن، می­توان به بازار بزرگی خدمت رسانی کرد. به عنوان مثال، اگر نیاز به تهیه cpu چهل هسته­ای است، با خرید cpu 100 هسته ای و اگر نیاز به ram با توان  ۳۰۰گیگ است، با تهیه ram 500گیگ، می­توان سرور قدرتمندی را تهیده دید.

بعد از این عملیات می­توان در cloud به کاربران زیادی بستر مجازی ارائه داد و در ازای آن مبالغی دریافت کرد.

در cloud اساس بر این است که به ازای تشکیل بستر مجازی توسط کاربران متعدد، سیستم cloud توسط یک فرد راه اندازی و در ازای دریافت هزینه این خدمات، آن را در اختیار کاربران قرار دهد.

در انجام این فرایند، سرویس دهنده با صرف هزینه، کل سیستم را منحصرا برای خود تهیه می­کند.

گرایش های متفاوت cloud

IAAS/Infrastructure as a service

PASS/Platform as a service

SAAS/Software as a service

با توجه به موارد ذکر شده، اساس کار به این صورت است که سرویس دهنده سیستم را تهیه و مدیریت می­کند و کاربر با توجه به نیاز خود، تقاضای سرویس می­کند.

تفاوتی ندارد که کاربر چه نوع سرویسی می­خواهد (به عنوان مثال سرور۲۰۱۶ و SQL سرور).

کاربران به راحتی می­توانند اطلاعات را در دیتا-بیس ذخیره کنند و همچنین نیازی به نگرانی برای بازگردانی اطلاعات نیست.

به نوعی می­توان گفت که سرویس دهنده، PAAS به کاربر ارائه می­کند و انتخاب SAAS و سایر موارد بر عهده کاربر است.

سرویس دهنده پس از تهیه نرم افزار و سرویس درخواستی کاربر، نام کاربری و رمز ورود به کاربر ارائه می­کند تا کاربر بتواند از سرویس مورد نظر خود استفاده کند. نحوه عملکرد این سیستم همانند سرویسgmail  است که توسط سرورهای متعدد گوگل در سراسر دنیا و با استفاده از IAAS به کاربران زیرساخت ارائه می­شود.